Eerste rit door en rond Pittsburgh

on

Het was er nog niet van gekomen, maar iedereen wist dat die dag nooit lang op zich zou laten wachten. Het was tussendoor een dagje 16 graden en tot een paar uur geleden droog, dus hup naar buiten.

Helm op, banden oppompen, achterlicht aanzetten en hoppa klaar om de weg op te gaan. Het plan was een rondje langs wat fietsenwinkels opzoek naar een stadfiets waar ik ook mee door de bagger kan scheuren. Later meer daarover 🙂

Via de campus van CMU, Stephanie’s werkplek en Schenley park kwam ik na wat doodlopende straten bij de Monongahela rivier. Daar stond ik op de stoep te zoeken hoe ik in hemelsnaam op de fietsbrug kon komen om naar de andere kant (Southside) te fietsen. Nadat ik drie wielrenners zag rijden ben ik daar achteraan gegaan.

Dit was direct het einde van mijn geplande route, want ik besloot ze te blijven volgen. Twee locals (Thomas & Dan) in goede vorm die bedacht hadden een tempotraining te doen langs de Allegehny passage (alluh-gienie) route. Een relatief vlak fietspas met her en der een slinger erin. Net buiten Pittsburgh moet je een stuk over een vierbaansweg bij het pretpark. Die weg is zo breed vanwege het pretpark, dus vandaag was het daar prima fietsen.

Men noemt dit deel van het land ook wel de ‘Rustbelt’ en in de stad merk je daar niet heel erg veel van, maar een paar mijl buiten de stad is alles verroest en staan er stalen karkassen van gebouwen en infrastructuur. Niet het mooiste beeld, maar echt een probleem is het ook weer niet.

Doorgereden tot een keerpunt bij McKeesport, ik dacht aan een sportwinkel, maar het bleek een plaatsje buiten de stad. De route gaat daar nog verder en loopt door tot Washington (staat op de lijst). Zij waren van plan om te draaien en ik ben maar met ze mee gegaan. Wat voor mij resulteerde in mijn eerste lekke band 😐

‘Nieuwe’ fiets

Na het vervangen van mijn band ben ik naar Thick Bikes gefietst. Een fietsenzaak die volgens de tamtam een behoorlijke collectie tweedehands fietsen heeft. Ik was vooral opzoek naar een stevige fiets, waar wat bredere banden in en baggage aan gehanden kan worden. Toevallig hadden ze een fiets staan die in de smaak viel.

Een stalen Raleigh, met ruimte voor 45 mm brede banden en met stevige schijfremmen. De fiets stond er als singlespeed, maar daar heb je hier helemaal niets aan. Met een beetje pech moet je elke dag (ik) een kilometertje klimmen om bij werk of andere activiteiten te komen. Dat zijn de momenten waarop een paar versnellingen echt wel van pas komen! Vandaar dat de eigenaar er vanaf wilde en ik de fiets voor een goede prijs kon kopen 🙂

[Opklikken voor grotere foto’s]

Meer beeld


Relive Video

Relive ‘First Pittsburgh ride.’

Reageren kan hier