Alles over week twee

on

Een korte week deze keer, aangezien ik de laatste keer wat vertraagd was. Ondertussen is er vanalles gebeurd, maar zijn wij ook wat meer geland in ons appartement en is de behoefte om toeristische attracties af te gaan minder geworden. Niet in de laatste plaats omdat het tijd kost, maar ook omdat wij dan teveel geld uitgeven. Een verhuizing naar een ander land is al niet heel erg goedkoop en wij moeten het voorlopig ook op één salaris doen.

Boodschappen

Wat betreft boodschappen doen wonen wij op een ideale plek. Met een Aldi, Giant Eagle, Wholefoods en Trader Joe’s op loopafstand kunnen wij alle kanten op wat betreft boodschappen. En helemaal als je alles lopend wil doen, net als thuis. Dat is voor de meeste mensen hier iets vreemds, lopend je boodschappen halen, want hoe krijg je alles mee!?

Amerikanen gaan één keer per week of soms een keer per twee weken naar de supermarkt. Dat zie je in alles terug, de verpakkingen, het formaat van de karretjes, tot hoever auto’s bij de voordeur kunnen komen en prijzen van ‘kleine’ verpakkingen. Gehakt kun je hier niet onder de kilo per verpakking kopen en roomijs is hier ook beschikbaar per Gallon (~3,7 liter). Dus wij kopen wat wij nodig hebben en vriezen in wat wij niet direct nodig hebben.

De Giant Eagle is de grooste supermarkt en die zit recht voor onze deur. Deze supermarkt is gigantisch en je kunt er alles kopen en in ook in vrijwel alle prijsklasses. Zo lette ik niet op en kocht voor 7 dollar 6 kleine tomaatjes, terwijl er ook tomaten voor een normaal bedrag beschikbaar zijn. Verder is deze supermarkt zo groot dat wij elkaar steeds kwijt raken. De afdeling met ingevroren goederen is al groter dan de AH bij ons in Amsterdam.

Aldi is wat dat betreft een verademing, deze is niet zo groot en alles is schappelijk geprijsd. Net als in Nederland hebben ze in een aantal producten een wisselend assortiment. Dus soms heb je gewoon pech als denk snel iets te halen. De Aldi verkoopt hier overigens geen bier (sorry Thijs).

Introductie CMU

Dit is niet helemaal mijn verhaal, maar Stephanie had een algemene introductie op de Universiteit. Aangezien dit vooral over de Visa status en aanverwante zaken ging mocht ik ook mee. Als enige partner zat ik in een ruimte met voornamelijk Aziatische studenten en wetenschappers. Iedereen, Stephanie ook, had opvallend veel documenten bij zich. Alles netjes in mapjes bij elkaar gestoken. Vrijwel alles wat besproken werd hadden wij al uitgezocht, geregeld of gedaan. Erg veel nieuwe informatie was er niet, maar wel prettig om alles op een rijtje te zien en horen.

Fietsen

Soms ben ik vermoeiend. Vooral als wij langs een fietsenwinkel lopen en ik als een jammerend kind naar binnen wil om rond te kijken. Zo ook afgelopen zaterdag. Onderweg naar Bakery Square kwamen wij een fietsenzaak tegen en met lichte tegenzin van Stephanie gingen we toch naar binnen. Een grote zaak met een prima assortiment en vooral heel veel woon-werkverkeer fietsen. Precies wat Stephanie nodig heeft om iedere dag naar CMU te gaan.

Een uur later en een paar honderd dollar lichter lopen wij naar buiten met twee helmen, een fietspomp, spatborden en een fiets voor Stephanie. Een prima fiets met wat versnellingen achter, een stevig aluminium frame en een recht stuur met degelijke remmen. En dat alles volle bak in de uitverkoop en gunstige wisselkoers!

Na zondag de fiets te hebben voorzien van spatborden zijn wij direct de route naar CMU gaan verkennen. Fietsen is hier prima te doen, maar je moet je goed beseffen dat je onder dezelfde regels valt als een auto of een motorfiets. Rechts inhalen is verboden tenzij er een fietspad is en je moet eigenlijk bij ieder kruispunt stoppen en afstappen. Dat laatste doet niemand overigens.

De route is prima te doen en maar een minuut of 10 fietsen. Behalve die paar regels en het feit dat je defensief moet fietsen is het opletten dat je niet in een gat in de weg rijd. De Waalse Ardennen zijn er soms niets bij. De kwaliteit van de wegen en vooral op kruispunten is soms echt slecht, maar met de zware belasting van de auto’s en het wisselende weer waarschijnlijk moeilijk te voorkomen.  Omdat ik niet op had zitten letten zat mijn zadelpen niet goed vast, dus zijn wij helaas niet verder gegaan dan dat, maar ik ga hier snel meer fietsen!

Wat verder?

Ik begin snel bij Bike PGH! als vrijwilliger/stagiair. Tijdens deze periode kan ik een werkvergunning aanvragen zodat ik een betaalde baan kan zoeken. Omdat ik ongeveer twee dagen per week bij Bike PGH! aan de slag ga houd ik er nog drie over om mijzelf iets bij te leren of te verdiepen in nieuwe kennis. De vragen die ik nog moet beantwoorden is wat voor baan ik zoek, wat ik wil leren en wat ik mee wil nemen uit deze twee jaar. Eigenlijk heeft Stephanie een unieke kans om haar carriere meer gewicht te geven en ik de unieke kans om iets nieuws te gaan doen. Wat meteen ook weer een beetje spannend is.

**

Oke, wij gaan nog een rondje naar de Target. Beetje spullen voor in huis scoren. De afgelopen weekn hebben wij al best wat spullen gehaald en ontvangen, maar komende week wordt de bank geleverd en kunnen wij eindelijk van de grond af!! #eindelijk

 

2 thoughts on “Alles over week twee

Reageren kan hier